Παρακολουθήστε το βίντεο μαθήματος: Ασφάλεια Πρακτόρων AI με Κρυπτογραφικές Αποδείξεις
(Το βίντεο μαθήματος και το μικρογραφία θα προστεθούν από την ομάδα περιεχομένου της Microsoft μετά τη συγχώνευση, ταιριάζοντας με το μοτίβο των μαθημάτων 14 / 15.)
Αυτό το μάθημα θα καλύψει:
Μετά την ολοκλήρωση αυτού του μαθήματος, θα γνωρίζετε πώς να:
Φανταστείτε ότι έχετε αναπτύξει έναν πράκτορα AI για την Contoso Travel. Ο πράκτορας διαβάζει αιτήματα πελατών, καλεί ένα API πτήσεων για να αναζητήσει επιλογές και κλείνει θέσεις εκ μέρους του πελάτη. Το τελευταίο τρίμηνο, ο πράκτορας επεξεργάστηκε 50.000 κρατήσεις.
Σήμερα εμφανίζεται ένας ελεγκτής. Κάνει μια απλή ερώτηση: “Δείξτε μου τι έκανε ο πράκτοράς σας.”
Παραδίδετε τα αρχεία καταγραφής σας. Ο ελεγκτής τα κοιτάζει και κάνει την πιο δύσκολη ερώτηση: “Πώς ξέρω ότι αυτά τα αρχεία δεν έχουν επεξεργαστεί;”
Αυτό είναι το πρόβλημα του ιχνού ελέγχου. Οι περισσότερες αναπτύξεις πρακτόρων σήμερα βασίζονται σε:
Κανένα από αυτά δεν μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση του ελεγκτή χωρίς να απαιτεί την εμπιστοσύνη σε κάποιον (εσάς, τον πάροχο cloud, τον προμηθευτή της βάσης δεδομένων). Για εσωτερική χρήση, αυτή η εμπιστοσύνη είναι συχνά αποδεκτή. Για ρυθμιζόμενα φορτία εργασίας (χρηματοοικονομικά, υγειονομική περίθαλψη, οτιδήποτε υπόκειται στον Κανονισμό AI της ΕΕ), δεν είναι.
Οι κρυπτογραφικές αποδείξεις περιορίζουν αυτό το πρόβλημα κάνοντας μια υπογεγραμμένη δήλωση που μπορεί να επαληθευτεί ανεξάρτητα. Ο ελεγκτής εξακολουθεί να χρειάζεται έναν εκτός ζώνης λόγο για να εμπιστευτεί το κλειδί υπογραφής και το συστατικό που παρήγαγε τη δήλωση. Ένα ενσωματωμένο κλειδί αποδεικνύει την εσωτερική συνέπεια, όχι την ταυτότητα του εκδότη ή την τοποθέτηση της επιβολής.
Μια απόδειξη είναι ένα αντικείμενο JSON που καταγράφει τι έκανε ένας πράκτορας, υπογεγραμμένο με μια ψηφιακή υπογραφή.
flowchart LR
A[Agent invokes a tool] --> B[Build receipt payload]
B --> C[Canonicalize JSON RFC 8785]
C --> E[Ed25519 sign canonical bytes]
E --> F[Receipt with signature]
F --> G[Auditor verifies offline]
G --> H{Signature valid?}
H -- yes --> I[Signed statement is intact]
H -- no --> J[Receipt rejected]
Μια ελάχιστη απόδειξη μοιάζει με αυτήν:
{
"type": "agent.tool_call.v1",
"agent_id": "contoso-travel-bot",
"tool_name": "lookup_flights",
"tool_args_hash": "sha256:a3f9c1...",
"result_hash": "sha256:7b2e1d...",
"policy_id": "contoso-travel-policy-v3",
"timestamp": "2026-04-25T14:30:00Z",
"sequence": 47,
"previous_receipt_hash": "sha256:9d4e6a...",
"signature": {
"alg": "EdDSA",
"sig": "c5af83...",
"public_key": "8f3b2c..."
}
}
Τρία χαρακτηριστικά κάνουν την δουλειά:
Η υπογραφή. Η απόδειξη υπογράφεται από την πύλη του πράκτορα χρησιμοποιώντας ένα ιδιωτικό κλειδί Ed25519. Κάποιος με το αντίστοιχο δημόσιο κλειδί μπορεί να επαληθεύσει την υπογραφή εκτός σύνδεσης. Ένας εμπιστευόμενος πρέπει να σταθεροποιήσει (pin) αυτό το κλειδί ή να το αντλήσει από ένα αξιόπιστο μητρώο εκτός της απόδειξης. Η παραποίηση οποιουδήποτε υπογεγραμμένου πεδίου ακυρώνει την υπογραφή.
Κανoνική κωδικοποίηση. Πριν από την υπογραφή, η απόδειξη σειριοποιείται χρησιμοποιώντας το Σχέδιο Κανoνικοποίησης JSON (JCS, RFC 8785). Αυτό διασφαλίζει ότι δύο υλοποιήσεις που παράγουν την ίδια λογική απόδειξη παράγουν byte-ταυτόσημη έξοδο. Χωρίς κανoνικοποίηση, διαφορετικοί σειριοποιητές JSON θα παρήγαγαν διαφορετικές υπογραφές για το ίδιο περιεχόμενο.
Αλυσίδα κατακερματισμών. Το πεδίο previous_receipt_hash συνδέει κάθε απόδειξη με την προηγούμενη. Η αφαίρεση ή η αλλαγή σειράς μιας απόδειξης σπάει την παρούσα σειρά. Η ανίχνευση περικοπής ή επανεγγραφής υπό τον έλεγχο του υπογράφοντα απαιτεί επίσης σταθεροποιημένο τρέχον κεφάλι αλυσίδας, ανεξάρτητο μάρτυρα στο checkpoint ή αυθεντικοποιημένη δέσμευση κλειστού πληθυσμού.
Μαζί αυτά τα χαρακτηριστικά παρέχουν τρεις εγγυήσεις:
Δεν χρειάζεστε βιβλιοθήκη ειδική για να παράγετε μια απόδειξη. Οι κρυπτογραφικές πραμιτικές είναι ευρέως διαθέσιμες και η λογική είναι λίγες δεκάδες γραμμές Python.
Οι πρακτικές ασκήσεις στο code_samples/18-signed-receipts.ipynb περιγράφουν τη διαδικασία πλήρως. Το ελεγχόμενο από πηγαίο κώδικα code_samples/18-signed-receipts.execution-receipt.json καταγράφει το ακριβές hash του notebook, το περιβάλλον Python, τον αριθμό κελιών και τους ελέγχους από την τελευταία καθαρή εκτέλεση χωρίς να αλλάζει τις αποθηκευμένες εξόδους του μαθήματος. Μια συνοπτική έκδοση:
import json
import hashlib
import base64
from nacl import signing
from jcs import canonicalize # RFC 8785 canonical JSON
def b64url_nopad(data: bytes) -> str:
return base64.urlsafe_b64encode(data).decode("ascii").rstrip("=")
def sha256_canonical(obj) -> str:
"""SHA-256 of a Python object's JCS-canonical JSON form."""
return f"sha256:{hashlib.sha256(canonicalize(obj)).hexdigest()}"
# Generate or load a signing key (in production, store in a key vault)
signing_key = signing.SigningKey.generate()
verify_key = signing_key.verify_key
TRUSTED_PUBLIC_KEYS = {b64url_nopad(bytes(verify_key))} # pinned out of band by the verifier
# Build the receipt payload (no signature yet)
tool_args = {"origin": "SYD", "destination": "LAX"}
tool_result = [{"flight": "QF11", "price": 1850, "stops": 0}]
payload = {
"type": "agent.tool_call.v1",
"agent_id": "contoso-travel-bot",
"tool_name": "lookup_flights",
"tool_args_hash": sha256_canonical(tool_args),
"result_hash": sha256_canonical(tool_result),
"policy_id": "contoso-travel-policy-v3",
"timestamp": "2026-04-25T14:30:00Z",
"sequence": 0,
"previous_receipt_hash": None,
}
# Canonicalize and sign the JCS bytes directly. PureEdDSA hashes internally.
canonical_bytes = canonicalize(payload)
signature_bytes = signing_key.sign(canonical_bytes).signature
# Attach a structured signature object.
receipt = {
**payload,
"signature": {
"alg": "EdDSA",
"sig": b64url_nopad(signature_bytes),
"public_key": b64url_nopad(bytes(verify_key)),
},
}
Αυτή είναι όλη η αλυσίδα υπογραφής. Οι ασκήσεις στο notebook περιγράφουν κάθε βήμα.
Η επαλήθευση είναι η αντίστροφη ενέργεια:
import base64
import hashlib
from nacl import signing
from nacl.exceptions import CryptoError
from jcs import canonicalize
def b64url_decode(s: str) -> bytes:
# Strict: Python's decoder skips characters outside the alphabet and also
# accepts padding, the standard +/ alphabet and non-zero spare bits.
# Re-encoding and comparing accepts only the one unpadded base64url form.
padding = "=" * ((4 - len(s) % 4) % 4)
data = base64.urlsafe_b64decode(s + padding)
if base64.urlsafe_b64encode(data).decode("ascii").rstrip("=") != s:
raise ValueError("not canonical unpadded base64url")
return data
def verify_receipt(receipt: dict, trusted_public_key: str) -> bool:
# trusted_public_key is the issuer's key, obtained from somewhere other
# than this receipt. Never use receipt["signature"]["public_key"] here:
# see "What Receipts Prove (and What They Do Not)" below.
# Fails closed: anything malformed returns False instead of raising.
if not isinstance(receipt, dict) or not isinstance(trusted_public_key, str):
return False
sig_obj = receipt.get("signature")
if not isinstance(sig_obj, dict) or sig_obj.get("alg") != "EdDSA":
return False
sig_b64 = sig_obj.get("sig")
if not isinstance(sig_b64, str):
return False
try:
# Reconstruct the payload that was actually signed (everything except signature).
payload = {k: v for k, v in receipt.items() if k != "signature"}
canonical_bytes = canonicalize(payload)
verify_key = signing.VerifyKey(b64url_decode(trusted_public_key))
verify_key.verify(canonical_bytes, b64url_decode(sig_b64))
return True
except (CryptoError, TypeError, ValueError, KeyError, OverflowError):
return False
except Exception:
# An undecodable key or signature, or a payload that cannot be
# canonicalized: fail closed rather than raise.
return False
Αυτή η συνάρτηση παίρνει μια απόδειξη και το δημόσιο κλειδί του εκδότη, και επιστρέφει True εάν η υπογραφή είναι έγκυρη και False διαφορετικά, συμπεριλαμβανομένου όταν η είσοδος είναι κακόμορφη. Καμία κλήση δικτύου και καμία υπηρεσία επαλήθευσης: μόλις έχετε το κλειδί του εκδότη, η επαλήθευση είναι αποκλειστικά τοπική και εκτός σύνδεσης. Αυτό που εξακολουθεί να απαιτεί είναι εκείνο το κλειδί, που πρέπει να αντληθεί από κάπου εκτός της απόδειξης.
Για να δείτε σε δράση την ανίχνευση παραποίησης, το notebook περιγράφει:
tool_args_hash.Το βήμα 4 είναι αυτό που αξίζει περισσότερη προσοχή. Αυτή η απόδειξη είναι εσωτερικά συνεπής: η υπογραφή της είναι γνήσια για τα περιεχόμενά της και για το κλειδί που φέρει, οπότε επαληθεύεται με το κλειδί που περιέχει. Αποτυγχάνει μόνο όταν ελέγχεται με το πραγματικό κλειδί του εκδότη. Τα βήματα 2 και 3 πιάνουν έναν επιτιθέμενο που δεν ενδιαφέρθηκε να υπογράψει ξανά· το βήμα 4 πιάνει αυτόν που το έκανε.
Αυτή είναι η πρακτική απόδειξη ότι οι αποδείξεις δείχνουν παραποίηση: οποιαδήποτε αλλαγή σε υπογεγραμμένο πεδίο σπάει την υπογραφή, εφόσον επαληθεύετε με κλειδί που δεν παρείχε ο επιτιθέμενος. Το αντικείμενο signature είναι εκτός των υπογεγραμμένων byte, γι’ αυτό το κλειδί που επαληθεύετε πρέπει να προέρχεται από κάπου εκτός της απόδειξης.
Μια μεμονωμένη υπογεγραμμένη απόδειξη προστατεύει μια ενέργεια. Μια αλυσίδα αποδείξεων προστατεύει μια αλληλουχία.
flowchart LR
R0[Receipt 0<br/>genesis] --> R1[Receipt 1]
R1 --> R2[Receipt 2]
R2 --> R3[Receipt 3]
R1 -. previous_receipt_hash .-> R0
R2 -. previous_receipt_hash .-> R1
R3 -. previous_receipt_hash .-> R2
Κάθε απόδειξη καταγράφει το hash της απόδειξης που την προηγείται. Για να αφαιρεθεί αθόρυβα η απόδειξη 2, ένας επιτιθέμενος θα έπρεπε είτε:
previous_receipt_hash της απόδειξης 3 (οπότε σπάει η υπογραφή της απόδειξης 3), ήΕάν το ιδιωτικό κλειδί βρίσκεται σε μια θήκη κλειδιών υλικού και οι επαληθευτές ελέγχουν κάθε απόδειξη με το δημόσιο κλειδί του εκδότη, που αντλείται ανεξάρτητα (δημοσιευμένο JWK Set ή σταθεροποιημένη ρύθμιση), καμία από τις επιθέσεις δεν είναι εφικτή χωρίς ανίχνευση. Η δημοσίευση του κλειδιού μέσα σε κάθε απόδειξη δεν αρκεί: ένας επιτιθέμενος μπορεί να επανυπογράψει με το δικό του κλειδί και να το ενσωματώσει, που είναι το σενάριο 04_resigned_receipt.json.
Το notebook περιγράφει:
previous_receipt_hash κάθε απόδειξης ταιριάζει με το πραγματικό hash της προηγούμενης απόδειξης.Με αυτόν τον τρόπο παράγετε ένα ιχνος ελέγχου που ένας εξωτερικός ελεγκτής μπορεί να επαληθεύσει κάτω από τα δικά του σταθεροποιημένα κλειδιά εκδότη και σημεία ελέγχου αλυσίδας, χωρίς να εμπιστεύεται το μεταβαλλόμενο κατάστημα καταγραφής σας.
Αυτή είναι η πιο σημαντική ενότητα αυτού του μαθήματος. Οι αποδείξεις είναι ισχυρές αλλά η ισχύς τους περιορίζεται.
Οι αποδείξεις αποδεικνύουν τρία πράγματα:
Οι αποδείξεις ΔΕΝ αποδεικνύουν:
policy_id αξιολογήθηκε πραγματικά, ή ότι θα είχε επιτρέψει αυτή την ενέργεια αν ελεγχόταν. Η απόδειξη καταγράφει τι ισχυρίστηκε, όχι τι επιβλήθηκε.Το κλειδί στην απόδειξη δεν είναι το κλειδί με το οποίο επαληθεύετε. Αυτό προκύπτει από το σημείο 3, και είναι το μοναδικό σημείο όπου η διάκριση πρέπει να αλλάξει τον κώδικά σας και όχι την κατανόησή σας. Το public_key στο παράδειγμα παραπάνω υπάρχει ώστε το παράδειγμα να είναι αυτόνομο. Ένας επαληθευτής δεν πρέπει ποτέ να το εμπιστευτεί. Οποιοσδήποτε μπορεί να πάρει μια απόδειξη, να την αλλάξει, να την υπογράψει με κλειδί που δημιούργησε ο ίδιος, και να ενσωματώσει αυτό το κλειδί· το αποτέλεσμα επαληθεύεται τέλεια από μόνο του. Αυτό είναι το σενάριο 04_resigned_receipt.json στο sample_receipts/, και γι’ αυτό το verify_receipt παραπάνω παίρνει το κλειδί ως παράμετρο αντί να το διαβάζει από την απόδειξη. Αποκτήστε το κλειδί του εκδότη ανεξάρτητα, από το JWK Set στον Παραγωγικό Κατάλογο παρακάτω ή από άλλη σταθεροποιημένη άγκυρα, και επαληθεύστε με αυτό. Μια υπογραφή που ελέγχεται με κλειδί που έφτασε στο ίδιο φάκελο αποδεικνύει μόνο ότι ο φάκελος είναι εσωτερικά συνεπής.
Αυτό το όριο έχει σημασία για δύο λόγους:
Ένα κοινό λάθος είναι να υποθέσετε ότι “έχουμε αποδείξεις” σημαίνει “είμαστε ελεγχόμενοι.” Δεν σημαίνει. Οι αποδείξεις είναι ένα θεμέλιο. Η διακυβέρνηση είναι το σύστημα που χτίζετε από πάνω.
Το σημείο 3 παραπάνω αξίζει δική του ενότητα: μια απόδειξη ενέργειας λέει “αυτό το κλειδί υπέγραψε αυτό το περιεχόμενο,” ποτέ “ένας άνθρωπος εξουσιοδότησε αυτό.” Για ενέργειες υψηλού κινδύνου (επιστροφές χρημάτων, διαγραφές, μεταφορές χρημάτων), μια ξεχωριστή υπογραφή εγκριτή μπορεί να δέσει την ακριβή ενέργεια. Η σύνδεση εκείνου του κλειδιού με έναν άνθρωπο και ο έλεγχος της ανθρώπινης παρουσίας παραμένουν ξεχωριστές ευθύνες.
Το επόμενο notebook code_samples/human-authorization-receipts.ipynb προσθέτει έναν δεύτερο τύπο απόδειξης, human.approval.v1, στην ίδια φόρμα φακέλου με τις αποδείξεις του μαθήματος (ένα τυποποιημένο φορτίο υπογεγραμμένο με Ed25519 πάνω στα κανονικά byte JCS, με το αντικείμενο signature εκτός των υπογεγραμμένων byte). Ένα κλειδί εγκριτή υπογράφει την πλήρη κανονική ενέργεια και το συμπύκνωμά της· ένα κλειδί πράκτορα υπογράφει μια δήλωση που φέρει το ίδιο συμπύκνωμα ενέργειας και ένα parent_approval_ref, το receipt_hash της έγκρισης, την ίδια σύμβαση με το previous_receipt_hash στην αλυσίδα που χτίσατε παραπάνω. Ένα verify_chain περπατά και τα δύο τεκμήρια κάτω από ξεχωριστά σταθεροποιημένα μητρώα κλειδιών (κλειδιά εγκριτών έναντι κλειδιών πρακτόρων), έτσι η διαδρομή κώδικα είναι κοινή αλλά οι αρχές ποτέ.
Το χαρακτηριστικό που αγοράζετε, προσεκτικά διατυπωμένο: το σταθεροποιημένο κλειδί εγκριτή υπέγραψε αυτή ακριβώς την ενέργεια, και το κλειδί πράκτορα αργότερα υπέγραψε μια δήλωση που φέρει το ίδιο συμπύκνωμα ενέργειας. Αυτό είναι χρήσιμο αποδεικτικό στοιχείο, αλλά από μόνο του δεν αποδεικνύει ότι η ενέργεια εκτελέστηκε. Για τον έλεγχο της εκτέλεσης, η ακριβής έγκριση πρέπει επίσης να κρατηθεί και να καταναλωθεί μία φορά στο πραγματικό όριο εκτελεστή· τα άγνωστα αποτελέσματα παρόχου πρέπει να παραμείνουν άγνωστα παρά να επιχειρηθούν τυφλά εκ νέου. Τα αρνητικά σενάρια του notebook τεστάρουν το στρώμα αλυσίδας αποδείξεων:
Κάθε αποτυχία απορρίπτει με ξεχωριστό λόγο, έτσι ένας ελεγκτής που διαβάζει μια απόρριψη μπορεί να πει αν η αρχή έπαυσε να ισχύει ή αν η αξιούμενη ενέργεια άλλαξε. Η επαλήθευση είναι μόνο για ανάγνωση και επαναλαμβανόμενη: δεν καταναλώνει την έγκριση ούτε καλεί πάροχο. Ένας ξεχωριστός εκτελεστής χρειάζεται ανθεκτική, ατομική προστασία επανεκτέλεσης και σαφή αποτελέσματα επιτυχίας, αποτυχίας και ασαφή. Η απόδειξη έγκρισης ανθρώπου είναι εκπαιδευτική σύνθεση ορισμένη από αυτό το μάθημα, όχι τύπος απόδειξης ορισμένος από draft-farley-acta-signed-receipts.
Ο κώδικας Python σε αυτό το μάθημα είναι σκόπιμα ελάχιστος ώστε να μπορείτε να διαβάζετε κάθε γραμμή και να κατανοείτε ακριβώς τι συμβαίνει. Σε παραγωγή, έχετε δύο επιλογές:
Οικοδομήστε άμεσα πάνω στις κρυπτογραφικές αρχές. Οι 50 γραμμές που είδατε παραπάνω είναι επαρκείς για πολλές περιπτώσεις χρήσης. Οι βιβλιοθήκες PyNaCl (Ed25519) και το jcs πακέτο (canonical JSON) είναι καλά συντηρημένες και ελεγμένες.
Χρησιμοποιήστε μια βιβλιοθήκη παραλαβής παραγωγής. Πολλά έργα ανοιχτού κώδικα υλοποιούν το ίδιο πρότυπο με πρόσθετες λειτουργίες (περιστροφή κλειδιών, επαλήθευση παρτίδας, διανομή JWK Set, ενσωμάτωση με μηχανές πολιτικών):
draft-farley-acta-signed-receipts, έκδοση 02). Η απλή εκπαιδευτική παραλαβή αυτής της ενότητας διαφέρει από το {payload, signature} φάκελο του προσχεδίου και δεν παρουσιάζεται ως συμμορφωμένη υλοποίηση. Το προσχέδιο δημοσιεύει ένα κοινό σύνολο συμμόρφωσης (agent-governance-testvectors) για υλοποιήσεις που στοχεύουν στο σύστημα καλωδίου του.protect-mcp (npm) και @veritasacta/verify (npm) πακέτα παρέχουν μια υλοποίηση παραλαβής υπογραφής και επαλήθευσης εκτός σύνδεσης βασισμένη σε Node, προοριζόμενη για τη συσκευασία οποιουδήποτε διακομιστή MCP με διακριτό ίχνος ελέγχου αποτροπής αλλοίωσης, συμπεριλαμβανομένης της ροής κράτησης για συνυπογραφή όπου μια παύση εκπομπής ενεργειών εκπέμπει αποδεικτικό έγκρισης συνδεδεμένο με το digest της ενέργειας (υποστηριζόμενο από WebAuthn στη ροή επιτραπέζιου), το ίδιο μοτίβο αποδεικτικού έγκρισης όπως το σημειωματάριο ανθρωπο-εξουσιοδότησης παραπάνω.pip install nobulex) παρέχει το ίδιο μοτίβο υπογραφής Ed25519 + JCS σε Python με ενσωματώσεις LangChain και CrewAI, συμπεριλαμβανομένων δημοσιευμένων διανυσμάτων δοκιμών διασταυρούμενης επικύρωσης και ενός χάρτη συμμόρφωσης συμβολής μέσω του OWASP PR #2210.Η απόφαση μεταξύ της δημιουργίας δικής σας λύσης και της χρήσης μιας βιβλιοθήκης αντανακλά την απόφαση μεταξύ της γραφής της δικής σας βιβλιοθήκης JWT και της χρήσης μιας δοκιμασμένης: και οι δύο είναι λογικές· η βιβλιοθήκη εξοικονομεί χρόνο και μειώνει την επιφάνεια ελέγχου· η προσέγγιση από το μηδέν σας αναγκάζει να κατανοήσετε κάθε πρωτογενές στοιχείο. Αυτό το μάθημα διδάσκει την πορεία από το μηδέν ώστε να έχετε τα θεμέλια για οποιαδήποτε επιλογή.
Δοκιμάστε την κατανόησή σας πριν προχωρήσετε στην πρακτική άσκηση.
1. Μια απόδειξη υπογράφεται με το ιδιωτικό κλειδί Ed25519 του πράκτορα. Ο ελεγκτής διαθέτει μόνο το δημόσιο κλειδί. Μπορεί ο ελεγκτής να επαληθεύσει την απόδειξη εκτός σύνδεσης;
2. Ένας επιτιθέμενος τροποποιεί το πεδίο policy_id μιας απόδειξης για να υποστηρίξει ότι αυτή διέπεται από μια πιο επιεική πολιτική. Η υπογραφή αφορούσε το αρχικό φορτίο. Τι συμβαίνει κατά την επαλήθευση;
3. Γιατί το απόκομμα περιλαμβάνει tool_args_hash και result_hash αντί για τα ακατέργαστα επιχειρήματα και το αποτέλεσμα;
4. Το πεδίο previous_receipt_hash συνδέει κάθε απόκομμα με τον προκάτοχό του. Εάν ένας επιτιθέμενος διαγράψει αθόρυβα ένα απόκομμα από τη μέση μιας αλυσίδας, τι καθίσταται μη έγκυρο;
5. Ένα απόκομμα επαληθεύεται καθαρά. Αυτό αποδεικνύει ότι η ενέργεια του πράκτορα ήταν σωστή, ορθή ή σύμφωνη με την πολιτική;
Ανοίξτε code_samples/18-signed-receipts.ipynb και ολοκληρώστε και τις τέσσερις ενότητες:
Πρόκληση επιπλέον 1: επεκτείνετε το σχήμα αποκομμάτων με ένα πρόσθετο πεδίο της επιλογής σας (για παράδειγμα, ένα αναγνωριστικό αιτήματος για παρακολούθηση), ενημερώστε τη λογική υπογραφής κανονικοποίησης για να το συμπεριλάβει και επιβεβαιώστε ότι το απόκομμα εξακολουθεί να περνάει μέσα από την επαλήθευση. Στη συνέχεια τροποποιήστε το πεδίο μετά την υπογραφή και επιβεβαιώστε ότι η επαλήθευση αποτυγχάνει. Αυτό σας αναγκάζει να κατανοήσετε πώς κάθε byte της κανονικής κωδικοποίησης συμβάλλει στην υπογραφή.
Πρόκληση stretch 2: Δημιουργήστε SHA-256 hash για δύο από τις αποδείξεις σας μαζί (συνδέστε τα κανονικά bytes τους με έναν καθορισμένο τρόπο) και ενσωματώστε το προκύπτον digest ως νέο πεδίο σε μια τρίτη απόδειξη πριν την υπογράψετε. Επιβεβαιώστε ότι και οι τρεις αποδείξεις εξακολουθούν να «γυρίζουν πίσω». Μόλις δημιουργήσατε μια απόδειξη ένταξης ενός βήματος: οποιοσδήποτε κατέχει την τρίτη απόδειξη μπορεί να αποδείξει ότι οι δύο πρώτες υπήρχαν τη στιγμή που υπογράφηκε, χωρίς να χρειάζεται να αποκαλύψει τα περιεχόμενά τους. Αυτό είναι το μοτίβο που χρησιμοποιούν οι αποδείξεις επιλεκτικής αποκάλυψης σε κλίμακα (δεσμεύσεις Merkle, RFC 6962).
Οι κρυπτογραφικές αποδείξεις παρέχουν σε πράκτορες AI ένα αποτύπωμα ελέγχου που είναι:
Δεν αποτελούν υποκατάστατο του ελέγχου εισόδου, εφαρμογής πολιτικής, εισδοχής εκτελεστή, αποδείξεων αποτελέσματος, ελέγχων πληρότητας ή υποδομής ταυτότητας. Αποτελούν βάση για εκείνα τα επίπεδα. Σε ελεγχόμενα ή πολύ-οργανωσιακά ροές εργασίας, οι αποδείξεις κάνουν συγκεκριμένες δηλώσεις εκδότη ανεξάρτητα ελέγξιμες υπό τη δική του διαμόρφωση εμπιστοσύνης του ελεγκτή.
Το πιο σημαντικό που πρέπει να κρατήσετε: οι αποδείξεις αποδεικνύουν ότι ένα συγκεκριμένο κλειδί υπέγραψε συγκεκριμένο περιεχόμενο. Μια χρονική σήμανση που φέρουν αποτελεί δήλωση υπογράφοντα αν δεν επιβεβαιωθεί ξεχωριστά χρονικά. Μια απόδειξη δεν αποδεικνύει ότι το περιεχόμενό της ήταν αληθινό, ότι εκτελέστηκε μια ενέργεια ή ότι το σύνολο εγγραφών είναι πλήρες. Κρατήστε αυτές τις διακρίσεις αυστηρά.
Όταν είστε έτοιμοι να περάσετε από αυτό το μάθημα στην υλοποίηση πρακτόρων με υπογεγραμμένες αποδείξεις σε πραγματικό περιβάλλον:
Εγγραφείτε στο Microsoft Foundry Discord για να συναντήσετε άλλους μαθητευόμενους, να παρακολουθήσετε ώρες γραφείου και να λάβετε απαντήσεις στις ερωτήσεις σας σχετικά με τους AI Agents.
Αυτό το μάθημα καλύπτει την υπογραφή μεμονωμένης απόδειξης και αλληλουχίες με αλυσιδωτές συναρτήσεις κατακερματισμού. Τα ίδια πρωτότυπα συνθέτουν αρκετά πιο προχωρημένα μοτίβα που μπορεί να συναντήσετε καθώς ωριμάζει η στάση σας όσον αφορά τη διακυβέρνηση:
authorization_*) και μετά-εκτέλεσης (result_*) μισά με ανεξάρτητες υπογραφές, χρήσιμο όταν η απόφαση εξουσιοδότησης και το παρατηρούμενο αποτέλεσμα παράγονται από διαφορετικούς φορείς ή σε διαφορετικούς χρόνους. Αυτό προστίθεται συνθετικά πάνω στη μορφή απόδειξης που διδάχθηκε σε αυτό το μάθημα.result_hash. Τα πραγματικά φορτία συχνά είναι πιο πλούσια από το αποτέλεσμα μιας μόνο κλήσης εργαλείου: η λογική πριν την απόφαση (πρόβλεψη μοντέλου, εξεταζόμενες επιλογές, αποδείξεις και η πληρότητά τους, στάση κινδύνου, αλυσίδα υπευθυνότητας, αποτέλεσμα πυλών) μπορούν όλα να περιέχονται μέσα στο φορτίο, σφραγισμένα από μια ενιαία απόδειξη. Αυτό κρατά τη μορφή της απόδειξης ελάχιστη, ενώ επιτρέπει να εξελίσσονται τα σχήματα φορτίου ανά πεδίο.alg από μόνη της δεν αποτελεί μετάβαση: ένα προφίλ πρέπει να ορίζει την κωδικοποίηση κλειδιών ML-DSA, τα κανoνικά υπογεγραμμένα bytes, την επαλήθευση, την πολιτική του εμπιστευόμενου μέρους, την αντοχή σε υποβάθμιση και τη σημασιολογία μετάβασης. Σχεδιάστε και δοκιμάστε μια διπλή υπογραφή μετάβασης με κοινά διανύσματα πριν από οποιαδήποτε αξίωση συμβατότητας.Δημιουργώντας Τοπικούς Πράκτορες Τεχνητής Νοημοσύνης
Αποποίηση ευθυνών: Αυτό το έγγραφο έχει μεταφραστεί χρησιμοποιώντας την υπηρεσία μετάφρασης με τεχνητή νοημοσύνη Co-op Translator. Ενώ επιδιώκουμε την ακρίβεια, παρακαλούμε να έχετε υπόψη ότι οι αυτοματοποιημένες μεταφράσεις ενδέχεται να περιέχουν λάθη ή ανακρίβειες. Το πρωτότυπο έγγραφο στη μητρική του γλώσσα πρέπει να θεωρείται η αυθεντική πηγή. Για κρίσιμες πληροφορίες, συνιστάται επαγγελματική ανθρώπινη μετάφραση. Δεν φέρουμε ευθύνη για τυχόν παρεξηγήσεις ή λανθασμένες ερμηνείες που προκύπτουν από τη χρήση αυτής της μετάφρασης.