ai-agents-for-beginners
(برای مشاهده ویدیوی این درس روی تصویر بالا کلیک کنید)
الگوهای طراحی چند عاملی
به محض اینکه شروع به کار روی پروژهای کنید که شامل چند عامل است، نیاز خواهید داشت تا الگوی طراحی چند عاملی را در نظر بگیرید. اما ممکن است بهسرعت مشخص نباشد که چه زمانی باید به چند عاملی تغییر دهید و مزایای آن چیست.
مقدمه
در این درس، قصد داریم به سوالات زیر پاسخ دهیم:
- سناریوهایی که چند عاملی در آنها کاربرد دارد، چیست؟
- مزایای استفاده از چند عامل در مقابل یک عامل واحد که چند کار انجام میدهد، چیست؟
- اجزای اصلی پیادهسازی الگوی طراحی چند عاملی کدامند؟
- چگونه میتوانیم به تعامل بین چند عامل، دید داشته باشیم؟
اهداف یادگیری
بعد از این درس، باید بتوانید:
- سناریوهایی که استفاده از چند عامل در آنها مناسب است را شناسایی کنید
- مزایای استفاده از چند عامل نسبت به یک عامل واحد را تشخیص دهید.
- اجزای اصلی پیادهسازی الگوی طراحی چند عاملی را درک کنید.
تصویر بزرگتر چیست؟
چند عامل یک الگوی طراحی است که اجازه میدهد چند عامل با هم کار کنند تا به هدف مشترکی برسند.
این الگو در حوزههای مختلفی از جمله رباتیک، سیستمهای خودران و محاسبات توزیعشده به طور گستردهای استفاده میشود.
سناریوهایی که چند عامل در آنها کاربرد دارد
پس چه سناریوهایی برای استفاده از چند عامل مناسب است؟ پاسخ این است که سناریوهای متعددی وجود دارند که به کارگیری چند عامل در آنها مفید است، مخصوصاً در موارد زیر:
- بار کاری بزرگ: بار کاری بزرگ را میتوان به وظایف کوچکتر تقسیم کرد و به عوامل مختلف تخصیص داد، که این امکان پردازش موازی و تکمیل سریعتر را فراهم میکند. یک نمونه از این مورد در پردازش حجم بالای دادهها است.
- وظایف پیچیده: وظایف پیچیده مانند بار کاری بزرگ را میتوان به زیر وظایف کوچکتر تقسیم کرد و به عوامل مختلف که هر کدام در یک جنبه خاص تخصص دارند، تخصیص داد. نمونه خوب این مورد در خودروهای خودران است که عوامل مختلف مدیریت ناوبری، تشخیص موانع و ارتباط با سایر خودروها را بر عهده دارند.
- تخصصهای متنوع: عوامل مختلف میتوانند تخصصهای متنوعی داشته باشند، که این به آنها اجازه میدهد جنبههای متفاوت یک کار را موثرتر از یک عامل واحد انجام دهند. نمونه خوب این مورد در حوزه بهداشت و درمان است که عوامل میتوانند مدیریت تشخیص، برنامههای درمانی و نظارت بر بیمار را بر عهده داشته باشند.
مزایای استفاده از چند عامل نسبت به یک عامل واحد
یک سیستم با یک عامل میتواند برای وظایف ساده به خوبی کار کند، اما برای وظایف پیچیدهتر، استفاده از چند عامل چند مزیت دارد:
- تخصصگرایی: هر عامل میتواند برای یک وظیفه خاص تخصصی باشد. نبود تخصص در یک عامل واحد به این معناست که یک عامل داریم که همه چیز را میتواند انجام دهد اما ممکن است در مواجهه با وظیفه پیچیده دچار سردرگمی شود و شاید کار را به صورتی انجام دهد که برای آن تخصص ندارد.
- قابلیت مقیاسپذیری: افزودن عوامل بیشتر برای افزایش مقیاس سیستم آسانتر است تا اضافه بار روی یک عامل واحد.
- تحمل خطا: اگر یک عامل شکست بخورد، سایر عوامل میتوانند به کار خود ادامه دهند و اطمینان از قابلیت اطمینان سیستم را فراهم کنند.
بیایید یک مثال بزنیم، فرض کنید بخواهیم یک سفر برای یک کاربر رزرو کنیم. یک سیستم با یک عامل باید همه جنبههای فرایند رزرو سفر، از پیدا کردن پروازها تا رزرو هتلها و خودروهای اجارهای را مدیریت کند. برای انجام این کار توسط یک عامل واحد، آن عامل باید ابزارهایی برای انجام همه این وظایف داشته باشد. این میتواند منجر به سیستمی پیچیده و یکنواخت شود که نگهداری و مقیاسگذاری آن دشوار باشد. در مقابل، سیستم چند عاملی میتواند شامل عوامل مختلفی باشد که در پیدا کردن پرواز، رزرو هتل و خودروهای اجارهای تخصص دارند. این باعث میشود سیستم مدولارتر، آسانتر برای نگهداری و مقیاسپذیر باشد.
این را با دفتر سفر یک مغازه خانوادگی در مقابل یک دفتر سفر تحت سیستم فرانشیز مقایسه کنید. مغازه خانوادگی یک عامل واحد خواهد داشت که همه جنبههای فرایند رزرو سفر را مدیریت میکند، در حالی که دفتر فرانشیز عوامل مختلفی دارد که جنبههای متفاوت فرایند رزرو سفر را مدیریت میکنند.
اجزای اصلی پیادهسازی الگوی طراحی چند عاملی
قبل از اینکه بتوانید الگوی طراحی چند عاملی را پیادهسازی کنید، باید اجزای تشکیلدهنده این الگو را درک کنید.
بیایید این را دوباره با مثال رزرو سفر برای یک کاربر ملموستر کنیم. در این مورد، اجزای اصلی شامل موارد زیر هستند:
- ارتباط بین عوامل: عواملی که برای پیدا کردن پرواز، رزرو هتلها و خودروهای اجارهای در نظر گرفته شدهاند باید ارتباط برقرار کنند و اطلاعات مربوط به ترجیحات و محدودیتهای کاربر را به اشتراک بگذارند. باید روی پروتکلها و روشهای این ارتباط تصمیمگیری کنید. به صورت مشخص، عامل پیدا کردن پرواز باید با عامل رزرو هتل ارتباط برقرار کند تا اطمینان حاصل شود هتل برای همان تاریخهای پرواز رزرو شده است. این یعنی عوامل باید اطلاعات مربوط به تاریخهای سفر کاربر را به اشتراک بگذارند، بنابراین باید تصمیم بگیرید کدام عوامل اطلاعات را به اشتراک میگذارند و چگونه این کار انجام میشود.
- مکانیزمهای هماهنگی: عوامل باید کارهای خود را هماهنگ کنند تا ترجیحات و محدودیتهای کاربر برآورده شود. به عنوان مثال، یکی از ترجیحات کاربر میتواند این باشد که هتل نزدیک فرودگاه باشد، در حالی که محدودیت ممکن است این باشد که خودروهای اجارهای فقط در فرودگاه موجود باشند. این یعنی عامل رزرو هتل باید با عامل رزرو خودرو هماهنگ شود تا اطمینان حاصل شود که ترجیحات و محدودیتهای کاربر رعایت میشود. بنابراین شما باید تصمیم بگیرید چگونه عوامل هماهنگی انجام میدهند.
- معماری عامل: عوامل باید ساختار داخلی داشته باشند تا تصمیمگیری کنند و از تعاملات با کاربر یاد بگیرند. این بدان معناست که عامل پیدا کردن پرواز باید ساختار داخلی برای تصمیمگیری درباره پروازهای پیشنهادی به کاربر را داشته باشد. شما باید تصمیم بگیرید چگونه عوامل تصمیم میگیرند و از تعاملات با کاربر میآموزند. نمونههای یادگیری و بهبود عامل میتواند استفاده از مدل یادگیری ماشینی برای پیشنهاد پروازها بر اساس ترجیحات گذشته کاربر باشد.
- دید به تعاملات چندعاملی: باید دید کافی نسبت به چگونگی تعامل چند عامل با هم داشته باشید. این یعنی باید ابزارها و تکنیکهایی برای پیگیری فعالیتها و تعاملات عوامل داشته باشید. این میتواند شامل ابزارهای لاگبرداری و نظارت، ابزارهای تصویری و معیارهای بهرهوری باشد.
- الگوهای چندعاملی: الگوهای مختلفی برای پیادهسازی سیستمهای چندعاملی وجود دارد، مانند معماری مرکزی، غیرمتمرکز و هیبرید. باید الگوی مناسب با مورد استفاده خود را انتخاب کنید.
- انسان در حلقه: در بیشتر موارد، انسانی در حلقه حضور دارد و باید به عوامل آموزش دهید که چه زمانی باید درخواست مداخله انسانی کنند. این میتواند به صورت درخواست کاربر برای هتل یا پرواز خاصی باشد که عوامل پیشنهاد نکردهاند یا درخواست تایید قبل از رزرو پرواز یا هتل.
دید به تعاملات چندعاملی
مهم است که دیدی نسبت به چگونگی تعامل چند عامل با یکدیگر داشته باشید. این دید برای اشکالزدایی، بهینهسازی و اطمینان از اثربخشی کلی سیستم ضروری است. برای دستیابی به این هدف باید ابزارها و تکنیکهایی برای پیگیری فعالیتها و تعاملات عوامل داشته باشید. این میتواند شامل ابزارهای لاگبرداری و نظارت، ابزارهای تصویری و معیارهای عملکرد باشد.
برای مثال، در مورد رزرو سفر برای یک کاربر، میتوانید داشبوردی داشته باشید که وضعیت هر عامل، ترجیحات و محدودیتهای کاربر و تعاملات بین عوامل را نشان دهد. این داشبورد میتواند تاریخهای سفر کاربر، پروازهای پیشنهادی عامل پرواز، هتلهای پیشنهادی عامل هتل و خودروهای اجارهای پیشنهادی عامل اجاره خودرو را نشان دهد. این به شما دید واضحی میدهد که چگونه عوامل با یکدیگر تعامل دارند و آیا ترجیحات و محدودیتهای کاربر رعایت شده است یا خیر.
بیایید به هر یک از این جنبهها دقیقتر نگاه کنیم.
-
ابزارهای لاگبرداری و نظارت: میخواهید برای هر عملی که توسط یک عامل انجام میشود، لاگ گرفته شود. یک ورودی لاگ میتواند اطلاعاتی درباره عاملی که عمل را انجام داده، عمل انجام شده، زمان انجام عمل و نتیجه آن را ذخیره کند. این اطلاعات سپس میتواند برای اشکالزدایی، بهینهسازی و موارد دیگر استفاده شود.
-
ابزارهای تصویری: ابزارهای تصویری میتوانند به شما کمک کنند تعامل بین عوامل را به روشی شهودیتر ببینید. برای مثال، میتوانید نموداری داشته باشید که جریان اطلاعات بین عوامل را نشان دهد. این میتواند به شما کمک کند گلوگاهها، ناکارآمدیها و مشکلات دیگر در سیستم را شناسایی کنید.
-
معیارهای عملکرد: معیارهای عملکرد میتوانند به شما در پیگیری اثربخشی سیستم چندعاملی کمک کنند. مثلاً میتوانید زمان انجام یک کار، تعداد وظایف انجام شده در واحد زمان و صحت توصیههای داده شده توسط عوامل را دنبال کنید. این اطلاعات میتواند به شما کمک کند نقاط ضعف را شناسایی و سیستم را بهینه کنید.
الگوهای چندعاملی
بیایید به چند الگوی ملموس که میتوانیم برای ایجاد برنامههای چندعاملی استفاده کنیم نگاهی بیندازیم. در اینجا چند الگوی جالب ذکر شده است:
چت گروهی
این الگو زمانی مفید است که بخواهید برنامهای برای چت گروهی بسازید که در آن چند عامل میتوانند با هم ارتباط برقرار کنند. موارد استفاده معمول این الگو شامل همکاری تیمی، پشتیبانی مشتری و شبکههای اجتماعی است.
در این الگو، هر عامل نماینده یک کاربر در چت گروهی است و پیامها از طریق یک پروتکل پیامرسانی بین عوامل رد و بدل میشود. عوامل میتوانند پیام به گروه ارسال کنند، پیام از گروه دریافت کنند و به پیامهای دیگر عوامل پاسخ دهند.
این الگو میتواند با استفاده از معماری مرکزی که همه پیامها از طریق یک سرور مرکزی رد و بدل میشود، یا معماری غیرمتمرکز که پیامها مستقیماً رد و بدل میشوند، پیادهسازی شود.
تحویل کار
این الگو زمانی مفید است که بخواهید برنامهای بسازید که در آن چند عامل میتوانند کارها را به یکدیگر تحویل دهند.
موارد استفاده معمول این الگو شامل پشتیبانی مشتری، مدیریت وظایف و خودکارسازی گردش کار است.
در این الگو، هر عامل نماینده یک کار یا مرحلهای از گردش کار است و عوامل میتوانند بر اساس قواعد از پیش تعریف شده وظایف را به عامل دیگر تحویل دهند.
فیلترینگ تعاملی
این الگو زمانی مفید است که بخواهید برنامهای بسازید که در آن چند عامل بتوانند با همکاری هم به کاربران توصیههایی ارائه دهند.
دلیل اینکه میخواهید چند عامل همکاری کنند این است که هر عامل میتواند تخصص متفاوتی داشته باشد و بتواند به روشهای مختلف در فرایند پیشنهاد همکاری کند.
مثالی بزنیم که کاربری میخواهد توصیهای درباره بهترین سهام برای خرید در بازار سهام دریافت کند.
- کارشناس صنعتی: یک عامل میتواند کارشناس حوزه خاصی باشد.
- تحلیل تکنیکال: عامل دیگری میتواند متخصص تحلیل تکنیکال باشد.
- تحلیل بنیادی: و عامل دیگری میتواند متخصص تحلیل بنیادی باشد. با همکاری این عوامل میتوانند به کاربر پیشنهاد کاملتری ارائه دهند.
سناریو: فرایند بازپرداخت
فرض کنید سناریویی داریم که مشتری در تلاش است برای محصولی بازپرداخت دریافت کند، ممکن است عوامل زیادی در این فرایند دخیل باشند اما بیایید آنها را به عوامل خاص این فرایند و عوامل عمومی که میتوان در فرایندهای دیگر هم استفاده کرد تقسیم کنیم.
عوامل خاص فرایند بازپرداخت:
موارد زیر برخی از عواملی هستند که میتوانند در فرایند بازپرداخت دخیل باشند:
- عامل مشتری: این عامل نماینده مشتری است و مسئول شروع فرایند بازپرداخت میباشد.
- عامل فروشنده: این عامل نماینده فروشنده است و مسئول پردازش بازپرداخت میباشد.
- عامل پرداخت: این عامل نماینده فرایند پرداخت است و مسئول بازپرداخت وجه مشتری میباشد.
- عامل حل اختلاف: این عامل نماینده فرایند حل اختلاف است و مسئول رفع مشکلاتی است که در طول فرایند بازپرداخت پیش میآید.
- عامل انطباق: این عامل نماینده فرایند انطباق است و مسئول اطمینان از این است که فرایند بازپرداخت مطابق با مقررات و سیاستها انجام شود.
عوامل عمومی:
این عوامل میتوانند در بخشهای دیگر کسبوکار شما هم استفاده شوند.
- عامل حمل و نقل: این عامل نماینده فرایند حمل و نقل است و مسئول ارسال محصول به فروشنده میباشد. این عامل میتواند هم برای فرایند بازپرداخت و هم برای ارسال عمومی محصول از طریق خرید استفاده شود.
- عامل بازخورد: این عامل نماینده فرایند جمعآوری بازخورد است و مسئول دریافت بازخورد از مشتری میباشد. بازخورد میتواند هر زمانی جمعآوری شود و فقط محدود به فرایند بازپرداخت نیست.
- عامل تشدید: این عامل نماینده فرایند تشدید میباشد و مسئول انتقال مسائل به سطح بالاتر پشتیبانی است. این نوع عامل را میتوانید در هر فرایندی که نیاز به تشدید داشته باشد، به کار ببرید.
- عامل اطلاعرسانی: این عامل نماینده فرایند اطلاعرسانی است و مسئول ارسال اعلانها به مشتری در مراحل مختلف فرایند بازپرداخت است.
- عامل تحلیل: این عامل نماینده فرایند تحلیل است و مسئول تجزیه و تحلیل دادههای مرتبط با فرایند بازپرداخت میباشد.
- عامل حسابرسی: این عامل نماینده فرایند حسابرسی است و مسئول بازرسی فرایند بازپرداخت برای اطمینان از درست انجام شدن آن است.
- عامل گزارشدهی: این عامل نماینده فرایند گزارشدهی است و مسئول تهیه گزارشهای مرتبط با فرایند بازپرداخت میباشد.
- عامل دانش: این عامل نماینده فرایند دانش است و مسئول نگهداری پایگاه دانش مربوط به فرایند بازپرداخت است. این عامل میتواند در زمینه بازپرداختها و سایر بخشهای کسبوکار شما اطلاعات داشته باشد.
- عامل امنیت: این عامل نماینده فرایند امنیت است و مسئول اطمینان از امنیت فرایند بازپرداخت است.
- عامل کیفیت: این عامل نماینده فرایند کیفیت است و مسئول اطمینان از کیفیت فرایند بازپرداخت است.
عوامل زیادی در بالا فهرست شدهاند که هم برای فرایند بازپرداخت خاص و هم برای عوامل عمومی که میتوان در بخشهای دیگر کسبوکار شما استفاده کرد، کاربرد دارند. امیدواریم این ایده به شما کمک کند که چگونه بتوانید تصمیم بگیرید کدام عوامل را در سیستم چندعاملی خود به کار ببرید.
تمرین
یک سیستم چند عاملی برای فرایند پشتیبانی مشتری طراحی کنید. عوامل دخیل در فرایند، نقشها و مسئولیتهای آنها و نحوه تعاملشان با یکدیگر را شناسایی کنید. در نظر بگیرید که هم عوامل خاص فرایند پشتیبانی مشتری و هم عوامل عمومی که میتوان در سایر بخشهای کسبوکار استفاده کرد، لحاظ شده باشند.
قبل از خواندن راهحل زیر کمی فکر کنید، ممکن است به نمایندگان بیشتری از آنچه فکر میکنید نیاز داشته باشید.
نکته: به مراحل مختلف فرآیند پشتیبانی مشتری فکر کنید و همچنین نمایندگانی را که برای هر سیستم لازم است در نظر بگیرید.
راهحل
بررسی دانش
سوال ۱
کدام سناریو بیشترین تناسب را برای یک سیستم چند نمایندهای دارد؟
- A1: یک ربات پشتیبانی به سوالات رایج با استفاده از یک پایگاه دانش و مجموعه کوچکی از ابزارها پاسخ میدهد.
- A2: یک فرآیند بازپرداخت نیاز به نقشهای جداگانه برای تقلب، پرداخت و مطابقت دارد که هر کدام ابزارهای خود را دارند و نتایج آنها باید هماهنگ شود.
- A3: درخواست همان دستهبندی ساده هزاران بار در ساعت میرسد.
سوال ۲
چه زمانی یک نماینده تنها معمولاً گزینه بهتری است؟
- A1: کار میتواند با یک مجموعه دستورالعمل و ابزار انجام شود، بدون نیاز به انتقال کار به متخصص.
- A2: نماینده به بیش از یک ابزار دسترسی دارد.
- A3: فرآیند کاری نیاز به نقشهای جداگانه با مجوزهای مختلف و مسیرهای حسابرسی مستقل دارد.
خلاصه
در این درس، به الگوی طراحی چند نماینده نگاه کردیم، از جمله سناریوهایی که چند نماینده کاربرد دارند، مزایای استفاده از چند نماینده نسبت به یک نماینده واحد، اجزاء ساختاری پیادهسازی الگوی طراحی چند نماینده و چگونگی دیدن نحوه تعامل چندین نماینده با یکدیگر.
سوالات بیشتری درباره الگوی طراحی چند نماینده دارید؟
به سرور Discord Microsoft Foundry بپیوندید تا با دیگر یادگیرندگان ملاقات کنید، در ساعات اداری حضور داشته باشید و سوالات خود درباره نمایندگان هوش مصنوعی را مطرح کنید.
منابع اضافی
درس قبلی
درس بعدی
متاکاگنیشن در نمایندگان هوش مصنوعی
سلب مسئولیت: این سند با استفاده از سرویس ترجمه هوش مصنوعی Co-op Translator ترجمه شده است. در حالی که ما در تلاش برای دقت هستیم، لطفاً توجه داشته باشید که ترجمههای خودکار ممکن است شامل خطاها یا نادرستیهایی باشند. سند اصلی به زبان مادری خود باید به عنوان منبع معتبر در نظر گرفته شود. برای اطلاعات حیاتی، ترجمه حرفهای انسانی توصیه میشود. ما در قبال هرگونه سوء تفاهم یا برداشت نادرست ناشی از استفاده از این ترجمه مسئولیتی نداریم.